Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/440 E., 2016/157 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Karar) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, kaba söz ile hakaret ayrımının değerlendirilmesi gerektiğine, mağdurun hakkında şikâyetçi olunmadığının nazara alınmadığına, olay esnasında yanında olan arkadaşlarının tanık olarak dinlenmesine karar verilmesi gerektiğine, lehe kanun maddelerinin neden uygulanmadığının gerekçesinin gösterilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Adliyesinde özel güvenlik elemanı olarak çalışan mağdurun, olay tarihinde sanığın kullandığı aracı durdurup kapalı kasa kapısını açmasını istediği, sanığın mağdura "Açmıyorum lan." diyerek hakaret ettiğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3.Mağdurun her aşamada oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Tanıklar C.Y. ve F.Ö.'nün beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5.Olay tutanağı, sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmış olması ve suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı 2 yılı aştığından sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde düzenlenen “basit yargılama usulü” uygulanamayacağından tebliğnamedeki bu husustan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede sanığın eyleminin, mağdur aracın kasasının kapısını açmasını istediğinde "Açmıyorum lan" diyerek aracın bagaj kısmını açmaması üzerine çıkan tartışma sonucunda sanığın mağdura " A... koyayım bi kapıyı da açamıyorsunuz." demesi biçiminde açıklanması karşısında; Mahkemece sanığın mağdura "A... koyayım bi kapıyı da açamıyorsunuz" demesi şeklindeki iddia olunan eylemi yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve sanığın mağdura söylediği kabul edilen "Açmıyorum lan." şeklindeki sözlerin muhatabın açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.