Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/527 E., 2022/702 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda adı belirtilen mahkemenin 18.11.2015 tarihli, 2014/158 Esas ve 2015/726 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 18.11.2015 tarihli, 2014/158 Esas ve 2015/726 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/1932 Esas ve 2017/13489 Karar sayılı kararı ile,

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından dava açıldığı, tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, hakaret suçundan mahkumiyet kararının temyizi üzerine yapılan incelemede, her ne kadar soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte atılı TCK’nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ancak TCK’nın 106/1. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında da aşamalarda yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükümleri gözetildiğinde, sanığın soruşturma ve kovuşturulması şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında olması ve somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanın ortadan kalkması nedeniyle hakaret eylemine ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 24.05.2018 tarihli, 2018/53 Esas ve 2018/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin, 24.05.2018 tarihli, 2018/53 Esas ve 2018/517 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 09.01.2019 tarihli, 2018/6014 Esas ve 2019/781 Karar sayılı kararı ile,

Tanık ...'in 03/09/2015 tarihli beyanında, sanık ve katılanın tartıştıklarını ve karşılıklı sinkaflı küfürler ettiklerini anlatması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 04.07.2019 tarihli, 2019/164 Esas ve 2019/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 04.07.2019 tarihli, 2019/164 Esas ve 2019/545 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli, 2021/28818 Esas ve 2021/29773 Karar sayılı kararı ile,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit

yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; mahkumiyet hükmü, ceza miktarı ve atılı suçun vasıf ve mahiyeti ile uyumlu olmadığı, lehe deliller toplanmadığı, atılı suçun işlendiğinin kesin delillerle ispatlanamadığı, ispat kuralının sanığa yüklenmesinin hukuka aykırı olduğu, gerekçenin yeterli olmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın amca çocukları olduğu ve sanığın, katılanın kız kardeşi ile bir süre birlikte yaşadıkları, aralarındaki problemler nedeniyle katılanın kız kardeşinin sanık ile birlikte yaşadıkları evi terk ederek babasının evine gittiği, bu nedenle sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu, olay günü sanığın katılanın evine gelerek sinkaflı küfürler ettiği, eylemin katılanın beyanı, tanık M.E.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın beyanı, tanık M.E.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.