Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2014 tarihli, 2013/387 Esas, 2014/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanık ile temyiz dışı sanıklar S. Ö. ve S. K.'nın alkol alarak İlçe merkezine geldikleri, bu sırada diğer sanık S. Ö.'nün yanında bulunan silahı araç içerisinde eline aldığı esnada polis memuru katılanların silahı görerek sanıkların bulunduğu aracı durdurmak istedikleri, ancak aracı kullanan sanığın ehliyetinin bulunmaması, sanıkların alkollü olması ve araç içerisinde silah olması nedeniyle hep birlikte kaçmaya karar verdikleri, katılanların ekip aracıyla sanıkların aracını takip etmeye başladıkları, cadde üzerinde olayı haber alan polis memuru katılan A. Ş.'nin sanıkların aracının önüne geçerek aracı durdurmak istediği ancak aracın üzerine gelmesi nedeniyle son anda aracın önünden kurtulduğu, takip esnasında sanıkların içerisinde bulunduğu aracın katılanların bulunduğu aracın üzerine manevra yaparak onları yoldan çıkarmaya çalıştığı, polis aracının sanıkların manevrası sonucunda son anda refüje çarpmaktan kurtulduğu, takibin yine uzunca bir süre devam ettiği, bu sırada katılanların sanıkların içinde bulunduğu aracın lastiklerine ateş ederek lastikleri patlattıkları, tekerleri patlayan aracın yol hakimiyetini kaybederek tarlaya girdiği, diğer sanık S. K.'nın silahı aracın altına atarak hep birlikte yaya olarak kaçmaya başladıkları, kovalama sonucu diğer sanık S. K.'nın yakalandığı, sanık ile diğer sanık S. Ö.'nün ise kaçtıkları, bu suretle sanığın diğer temyiz dışı sanıklar S. Ö. ve S. K. ile iştirak halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçu olması, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, hırsızlık suçu yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.