Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1188 E., 2015/1677 K.

SUÇLAR: Kötü muamele, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma, ret

Kasten yaralama suçundan hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Yerel Mahkemenin 24.12.2013 tarihli kararı ile sanığın kötü muamele suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2 Kararın 21.01.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 26.10.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hükümleri aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine ve oğlu tarafından haksız bir şekilde şikayet edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde 17 yaşında olan oğlunu evden kovduğu, oğlunun buna itiraz etmesi üzerine de onu yaraladığı iddiasıyla kasten yaralama ve kötü muamele suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan davada, Mahkeme iddia, sanık savunması, mağdur beyanı, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Kötü Muamele Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurun beyanı, bu beyanının mağdurun annesi tarafından doğrulanması, mağdurun beyanlarında, sanığın öncesinde de kendisini evden kovduğunu söylemesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde bir hukuka aykırılık görülmeyip, sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2. Sair Yönlerden

a.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b.Temel cezanın belirlendiği Kanun maddesinin ilgili fıkrasının kararda gösterilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kötü muamele Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.