Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/412 E., 2016/89 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın eksik inceleme ile verildiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, usul ve Kanun’a aykırı olan kararın bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile temyiz dışı sanık ... Ş.’nin kardeş oldukları, sanık ile katılan ... B. arasında önceye dayalı gönül ilişkisi olduğu ve ayrıldıkları, olay tarihinde katılanın ikametgahının bahçesinde bulunduğu esnada sanık ve temyiz dışı sanığın yoldan geçtikleri sırada sanığın katılana "Yavrum" dediği, katılanın da elinde bulunan bahçe sulamada kullanılan sifon ile ıslattığı ve daha sonrasında bahçeden ele geçirdiği ceviz büyüklüğündeki ele geçmeyen taşları sanığa ve temyiz dışı sanığa attığı ancak isabet ettiremediği, sanığın "Ana koyduğumun opusu senin ağzını yüzünü dağıtırım, elalemin adamları ile dost hayatı yaşadın biz onlara benzemeyiz." şeklinde söz söylediği iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın hakaret eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı ve bunu doğrulayan tanığın anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit ve cinsel taciz suçları ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak sanığın tehdit ve cinsel taciz suçlarından beraat etmesi karşısında, hakaret suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi sebebiyle kararda bu yönden hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.