Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hayasızca hareketler

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile,

1.Sanık ... ve sanık ... hakkında hayasızca hareketler suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6 ay karşılığı 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2. Sanık ... hakkında hayasızca hareketler suçundan 5237 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve ...'ın temyiz isteğinin sübuta ve resen tespit edilecek nedenlerle,

Sanık ...'ın temyiz isteğinin lehe hükümlerin uygulanması ve resen tespit edilecek nedenlerle,

Haklarında verilen hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, sanık ... ile 10.10.2015 tarihinde, sanık ... ile 11.10.2015 tarihinde aleni sayılan yerlerde cinsel ilişkiye girdikleri sabit kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede dosya kapsamı, tutanak içeriği gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hayasızca hareketlerin cezalandırıldığı bu suç tanımında, "alenen cinsel ilişkide bulunmak" ve "teşhircilik" ifadeleri kullanılmıştır. Madde metninde geçen cinsel ilişki cinsel arzuların tatmini amacına yönelik her türlü davranışı ifade etmektedir. Teşhirciliğin konusu, kişinin cinsel organlarından ibaret değildir, vücut bölgelerinin, madde metniyle korunması amaçlanan hukuki değeri ihlal niteliğindeki teşhiri, bu suçun oluşmasına neden olacaktır. Suçun oluşması için cinsel ilişkide bulunmak veya teşhircilik yapmak yeterli değildir, bu iki hareketlerin alenen yapılması gerekir. Burada aleniyet suçun kurucu unsurudur. Aleniyet için aranan ölçüt, gerçekleştiği koşullar itibariyle fiilin belirli olmayan ve birden fazla kişiler tarafından algılanabilir olmasıdır. Aleniyet kalabalık sayıda kimselerin eylemi öğrenmelerinin mümkün bulunması hali olarak açıklanabilir, yapılan hareketin görülüp görülmemesi önemli olmayıp, bunun olanaklı bulunması aleniyetin gerçekleşmesi için yeterlidir. Somut olayda sanıkların cinsel ilişkiye girdikleri iddia olunan yerlerin, yukarıda belirtilen ilkeler de dikkate alınıp, aleni sayılan yerlerden olup olmadığı tartışılıp kesin biçimde belirlendikten sonra tüm delillere birlikte sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.