Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde doktor olarak görev yaptığı, sanığın mağdur olan doktora görevi nedeniyle diş ünitesinden çıktığı sırada klinik içerisinde "Geri zekalı." dediği iddia ve kabul olunmuştur.

1. Sanığın suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

2. Mağdur benzer ve istikrarlı anlatımlarda bulunmuştur.

3. Sanığın eşi olan tanık M. Ç., sanık savunmasını doğrulayan anlatımlarda bulunmuştur.

4. Aynı merkezde çalışan tanıklar Y. B. ve M. Ş. O.'nun iddiayı doğrular yönde istikrarlı anlatımlarda bulundukları belirlenmiştir.

5. Beyaz kod adlı form düzenlenmiştir.

6. Sanığa ait adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Olan Sübut Yönünden

Mağdurun ve tanıklar Y. B. ile M. Ş. O.'nun aşamalardaki benzer ve istikrarlı anlatımları, beyaz kod formunun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mezkur suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın hakaret eylemini diş ünitesinden çıktığı sırada aleni yer olan klinik içerisinde işlemesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu hususların bozma sebebi yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.