Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyizinin; sanıkların eylemlerinde hakaret kastı olmadığı, aralarında sözleşmenin feshi ve kapora olarak verilen paranın iade edilmemesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanıkların mağduriyetlerini anlatan ifadeler kullandıkları, sanıkların bu nedenle tüketici forum sayfalarında yaptıkları yorumların hakaret suçunu oluşturmadığı, tüketici şikayeti şeklindeki eylemlerde sanıklar yönünden hakaret suçunun manevi unsurlarının oluşmadığı, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyizinin; taraflar arasında hukuki ihtilaf bulunduğu, hukuki ihtilafların haksız tahrik teşkil etmediği ve 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi anlamında haksız hareket sayılamayacağı, taraflar arasındaki husumet konusu olayın başka bir yargılama konusu olduğu ve sonuçlanmadığı, Mahkemece bu konuda eksik araştırma sonucu hatalı yorum yapıldığı, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın "....com" isimli internet sitesinde 27.06.2015 tarihinde, "....com" isimli internet sitesinde 26.06.2015 tarihine, "..." isimli internet sitesinde kendi hesabından 30.06.2015 tarihlerinde, katılanı "dolandırıcı" olarak belirtiği, sanık ...'nin de "....com" isimli internet sitesinde 30.06.2015 tarihinde, diğer sanık ...'ın gönderisine aynı şekilde "Dolandırıcı." ibaresini kullanarak katılan hakkında yorumda bulunduğu sanıkların bu şekilde üzerilerine atılı hakaret suçunu işledikleri iddia olunmuştur.

Yerel Mahkemece, katılan ile sanıkların gelinlik dikimi konusunda anlaştıkları, sanıklar tarafından katılana bir miktar kapora ödendiği, sanıkların, istedikleri nitelikte gelinlik dikilmemesi, katılan tarafından anlaşmaya aykırı olarak fazladan para istenmesi ve sözleşmeden vazgeçtikleri halde kaporalarının geri iade edilmemesi şeklindeki katılandan kaynaklanan haksız hareketlerin etkisi altında kalarak bu suçu işledikleri sabit görülmüş ve 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İncelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların aşamalardaki tutarlı anlatımlarıyla, taraflar arasında husumet konusu olayın yalnızca kapora alacağının ödenmemesi nedeniyle hukuki alacak iddiasına dayanmadığı, sanıkların düğün törenlerine kısa bir süre kalmasına rağmen, sipariş edilen gelinliği istenilen özellikleri taşımaması ve anlaşılan ücrete ek olarak yeni ödeme istenmesi nedeniyle sanıkların başka bir gelinlik almak zorunda kalmaları nedenine dayandığı anlaşılmakla, her iki sanığın katılandan kaynaklanan haksız fiile tepki olarak katılana yönelik hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sair Hususlar Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ceza verilmesine yer olmadığı kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) numaralı bendinde açıklanan nedenle; Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle, ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.