Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2015 tarihli 2015/883 Esas, 2015/1531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, eksik inceleme yapıldığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, kendisinin sanığa hakaret etmediğine ve bu hususta hakkında takipsizlik kararı verildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine, tehdit iddiasının da dikkate alınmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Komşu olan taraflar arasında çıkan tartışmada, sanığın, katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasına ilişkin Mahkemece, sanığın savunmasında samimi ikrarda bulunması, dinlenen tanıkların her birisinin katılanın ve sanığın yakınları olması nedeniyle tek başına ifadelerine itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davaya konu eylemin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığı kabul olunarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı hükmü kurulmuştur.

2. Sanık savunmasında, katılanın kendisine "P..." demesi üzerine kendisinin de katılana hakaret ettiğini belirtmiştir.

3. Katılan aşamalarda, istikrarlı anlatımda bulunmuştur.

4. Sanığın babası olan tanık ...'nın beyanı, sanık savunması ile uyumlu olup, katılanın eşi olan tanık ...'nın anlatımı da katılanın beyanını destekler niteliktedir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Mahkemenin, sanığın eyleminin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığına ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri, incelenen dava dosyası içeriği ve sanık hakkında tehdit suçundan açılmış bir kamu davası olmaması, katılan hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2015 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, şikayetten vazgeçilmesi ve kamu davası açılmasını gerektirir yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle verilmiş olması da gözetildiğinde katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.