Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Fuhuş

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca, takdîren, reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2013/425 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan ikişer kez, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükümlerin bozulmasına ve temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Türkmenistan uyruklu kadınların evde zorla tutuldukları ve fuhuş yaptırıldığı ihbarı üzerine olay yerine giden emniyet görevlilerinin mağdurlar ile sanık ...'nın evde olduğunu belirledikleri ve sanık ... tarafından kiralanan bu evde, mağdurların, sanıklar tarafından temin edilen erkeklerle para karşılığı cinsel ilişkiye girdikleri, parayı sanıkların aldığı ve mağdurlara alınan paradan 40 TL verdikleri, bu şekilde eve gün içerisinde yaklaşık 10 kadar müşterinin gelerek mağdurlarla birlikte olduğu, sanık savunmaları, mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanları, tanık anlatımı, 26.11.2013 ve 27.11.2013 tarihli tutanaklar ve tüm dosya kapsamıyla sabit görülüp, sanıkların eylemlerinin fuhuşa teşvik, aracılık ve yer temin etmek suçunu oluşturduğu Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları, mağdurların duruşmada okunup tartışılan hazırlık aşamasındaki beyanları, 26.11.2013 ve 27.11.2013 tarihli tutanak içerikleri, tanık ...'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemesinin takdirinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdurların birden fazla kez fuhuş yapmasına teşvik, aracılık ve yer temini etmeleri nedeniyle haklarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.