Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, verilen cezaların orantısız olduğuna, alkollü olup kardeşleri tarafından elleri tutulmuş vaziyette kolluğa teslim edilen sanığın ne şekilde kamu görevlilerine karşı direneceğinin düşündürücü olduğuna, hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve sanığın atılı suçları işlemesi için önce kendisine karşı zor kullanım ve hakaret suçlarının işlenmesi gerektiğine ve bu durumun sanık açısından haksız tahrik teşkil edeceğine, sanığın olaydan önce vuku bulmuş eylemlerinin oluşturduğu ön yargıyla Mahkemece hüküm kurulduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine,

yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın aile içinde saldırgan davranışlarda bulunması nedeniyle kızkardeşi Ş.G.'in yardım çağrısı üzerine konuta gelen polis memurlarının alkol veya uyuşturucu etkisinde olduğu gözlemlenen sanığı kendine veya başkalarına zarar vermemesi için orantılı güç kullanarak etkisiz hale getirmeye çalıştıkları, sanığın taşkınlığa devam etmesi nedeniyle takviye ekip çağrıldığı, polis merkezine götürüleceğini anlayan sanığın, şikâyetçi ve katılan polis memurlarına, "Beni karakola götürecek adamın a... koyarım, bana köpeklerin efendisi derler, ben adamın anasını s..., o savcı ayağıma gelecek, o... çocukları." şeklinde hakarette bulunduğu ve kuvvet kullanarak direndiği, sanığın polis merkezine gitmemek için polis memurlarına saldırdığı, cebir gösterdiği ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal koşullarının oluştuğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır

3.Katılanlar ve şikâyetçilerin aşamalarda oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Olay tutanağı ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Görevi yaptırmamak için direnme suçunda, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

2.Hakaret eyleminin nerede gerçekleştirildiği belirlenmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.