Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli, 2013/1189 Esas ve 2015/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli, 2013/1189 Esas ve 2015/485 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli, 2019/3010 Esas ve 2019/11418 Karar sayılı kararı ile Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesi 23.01.2020 tarihli, 2019/539 Esas ve 2020/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesi 23.01.2020 tarihli, 2019/539 Esas ve 2020/46 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli, 2020/24881 Esas ve 2021/289 Karar sayılı kararı ile 1 ...'nın 16/02/2012 tarihli yazısına göre suça konu yerin Maliye Hazinesine ait Devlet ormanı olarak kayıtlı olduğunun belirtilmesi karşısında, orman bilirkişisinin katılımı ile yapılacak keşif sonucu sanığın ev yaptığı yerin orman alanı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanması, orman arazisi içinde kalması halinde 6831 sayılı Yasa yönünden suç ihbarında bulunulup dava açılması halinde birleştirilip, TCK'nın 44. maddesi yönünden değerlendirme yapılması, suça konu binanın yapım tarihine ilişkin olarak, tutanak düzenleyicileri ve taşınmaza komşu binalarda oturanların tanık olarak dinlenmeleri, suça konu binanın elektrik, su, telefon vb. abonelik sözleşmelerinin getirtilip düzenlenme tarihlerinin tespit edilmesi, inşaat tarihine ilişkin 12/10/2004 tarihinden önceki ve sonraki hava fotoğrafları da temin edilip, imalatdaki eskime, yıpranma, kabarma, dökülme ve korozyon durumları gibi yıpranma oranını da içeren teknik verilere göre rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yukarıda belirtilen belediye yazısında, yapı hakkında yıkım işlemi uygulandığı belirtilirken, 14/02/2012 tarihli belediye görevlilerince düzenlenen tutanakta yapının yıkılmadığının ifade edilmesi karşısında, suça konu yapının yıkılıp yıkılmadığı, kim tarafından yıkıldığı, belediye tarafından yıkıldığının belirlenmesi durumunda, yıkım masraflarının sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı, şüpheye yer bırakmayacak biçimde tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasını (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararın hatalı olduğu, eksik inceleme sonucu karar verildiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığa atılı suça ilişkin Kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre hüküm tarihinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.