Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı ve sanık hakkında katılana yönelik 26.08.2014 tarihli eyleme konu silahla tehdit suçundan zamanaşımı içinde hüküm kurulabileceği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılan ile aralarında alacak verecek meselesinden kaynaklanan husumet bulunduğuna ve katılanın borcunu ödemeyip hakkında sürekli bu tarz suçlamalarla kumpas kurduğuna, 2013 yılının Ağustos ayında o dönem kullanımında olan ... numaralı hattan katılanın gönderdiği hakaret içeren mesajlar tespit edilirse bu durumun ortaya çıkacağına, ses kayıtlarını sunmasına rağmen takipsizlik kararı verildiğine, sunmuş olduğu ses kayıtları incelendiğinde katılanın yalan beyanla mahkemeyi yanılttığının ortaya çıkacağına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alacak verecek meselesi sebebiyle husumetli olduğu katılana , 07.09.2014 tarihinde kullanımında olan telefondan 00.44 den 01.05'e kadar ''..ibne, gavat, pezo... ", "..polis kurtaramayacak seni, çocuğunu sinkaf edeceğim, benim nerde olduğumu sana göstereceğim, senin ananaı babanı seni sinkaf edeceğim." diyerek hakaret ve tehdit içeren mesajlar gönderdiği, sanığın atılı suçları işlediğinin mesaj tespit tutanağı ile de sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan beyanı ve mesaj tespit tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olması karşısında, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1. Sanığın katılana gönderdiği mesajlarda tehdit sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanığın hakaret ve tehdit suçlarına konu mesajları aynı zaman diliminde kısa aralıklarla gönderdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

3. Kabule göre de;

a. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar hakaret suçu uzlaşma kapsamında olup soruşturma aşamasında uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasındaki uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, kovuşturma aşamasında ise eylemin sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

b. (a) nolu bent gereğince uzlaşma sağlanamaması halinde; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Sanığın eylemlerini aynı kasıt ve olay bütünlüğü içinde kısa zaman aralığında birden fazla kez aynı katılana yönelik işlediğinin kabulü karşısında, zincirleme suça ilişkin uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine, ikinci fıkrasının gösterilmesi,

d. Gerekçeli karar başlığında "07.09.2014 " olan suç tarihinin "07 10.09.2014 " olarak gösterilmesi,

Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.