Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci ile üçüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kayın babası ile arasında kira ilişkisinden dolayı husumet bulunan katılanın, sanığa "Sen karı satıyorsun, esrar satıyorsun, s...in gidin bu evden." şeklinde hakaret etmesi üzerine, sanığın da katılana yönelik "seni de satarım" şeklinde hakaret ettiğinin, sanık savunması ve tanıklar ... ile ...'nın anlatımlarıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın savunması ve tanıklar ... ile ...'nin anlatımları karşısında Yerel Mahkemece sanığın hakaret suçunu karşılıklı ve haksız fiile karşı tepki olarak işlediği kabul edilerek, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

2. Sanık hakkında hakaret suçunun karşılıklı ve haksız fiile karşı tepki olarak işlemesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilirken hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi yerine aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin gösterilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından " CMK'nın 223/2 c maddesi gereğince" ibaresinin çıkarılması yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.