Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu 30.12.2015 tarihinde itirazın kesin olarak reddine karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edildiği, anlaşılmış temyiz kapsamının hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmekten vazgeçilmesine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin; katılan sanık ... lehine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve esas bakımından yasaya aykırı olduğuna, ...'la arasında husumet bulunmadığına bu nedenle kapısını çalan bir komşusuna hakarette bulunmasının makul ve mantıklı olmadığına, tanık beyanlarından müvekkilinin görümcesi olan ... beyanlarına üstünlük tanınması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin; kararın haksız usul ve yasaya aykırı olduğuna bu nedenle bozulmasına,vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların aynı binada altlı üstlü komşu olarak oturdukları, gürültü nedeniyle öteden beri aralarında anlaşmazlık yaşandığı, olay günü de mağdur ...'nın bina kapısını sert bir şekilde kapatması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, müşteki şüpheli ...'ın müşteki şüpheli ...'un yüzüne karşı "s... git" diyerek hakaret ettiği, müşteki şüpheli ...'un da müşteki şüpheli ...'ın yüzüne karşı "siz kimsiniz, sizi gidi hayvanlar, k...., m...., o...., salak" demek suretiyle hakaret ettiği, iddiasıyla açılan davada katılan sanıkların atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine, tanık beyanlarına göre hakaretin karşılıklı olduğunun anlaşılması nedeniyle, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 322 nci maddesi uyarınca, hükümlerden ''ceza verilmesinden vazgeçilmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının c bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin tebliğname'ye uygun olarak oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.