Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2021 tarih ve 2016/44942 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin, hükmün usule ve Yasa'ya aykırı olduğu, tanıkların kovuşturma aşamasındaki beyanlarıyla soruşturma aşamasındaki beyanlarının farklı olduğu, tanıkların hür iradeleriyle kovuşturmadaki beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarının da birbiriyle uyumlu olmadığı, tanıklardan birinin akıl zayıflığı olduğu okuma yazmasının sınırlı olduğu beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, soruşturmanın başlatılmasına dayanak olan ihbar mektubunun Kanun tarafından aranan koşulları taşımadığı ve bu nedenle işleme alınmaması gerektiği halde Mahkemece bu konuda araştırma yapılmadığı, soruşturmanın savcı talimatı olmadan yapıldığı, kabule göre tanıklardan birinin hiçbir şekilde cinsel eylemde bulunmadığına dair beyanına rağmen mahkemece zincirleme suç hükümlerinin nasıl oluştuğunun kararda açıklanmadığı, hükümde hesap hatası yapıldığı, sanığın fuhuş suçundan mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın masaj salonu işletmecisi olduğu, iş yerinde fuhuş yapıldığına dair ihbar mektubunun içeriği değerlendirilerek, söz konusu masaj salonunun görevlilerce gözlenmeye ve izlenmeye başlandığı, çevrede alınan tertibat üzerine yapılan izleme sonucunda dosya tanıkları ... ve ... isimli kişilerin girdiklerinin ve bir süre sonra da bu iş yerinden çıktıklarının tespit edildiği, her ikisinin soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde dosyada mağdur olarak isimleri geçen ... ve ... isimli iki bayanın kendilerine masaj yaptığını beyan ettikleri, ayrıca masaj ücreti haricinde ayrıca ... ismi ile elle mastürbasyon yapılması için ayrıca 20,00 TL karşılığında ücret ödediklerini beyanlarında açıkça ifade ettikleri, böylelikle yapılan ihbar sonucunda yürütülen soruşturmada tanık anlatımları ile ihbarın doğrulandığı, dosya kapsamındaki 06.01.2015 tarihli olay tutanağı, tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, tanıkların kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilmeyerek her iki mağdur yönünden de sanığın atılı suçu işlediği kabul olunarak sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamında ... Emniyet Müdürlüğü'ne sunulan 06.12.2014 tarihli ihbar mektubunun yasal koşulları taşıdığı, bu ihbar üzerine yapılan soruşturmanın nöbetçi Cumhuriyet savcısı ...'nin bilgisi ve talimatı üzerine yürütüldüğü, Yerel Mahkemece tanıkların kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının, soruşturma aşamasında birbirleri ile uyumlu olmamasına rağmen, sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olarak, çelişkili ve birbiri ile uyumsuz olduğunun değerlendirildiği, bu gerekçeyle tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarına itibar edildiğine dair kabulü karşısında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, "...eylemin birden fazla mağdura yönelik olarak gerçekleştiği..." şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında anılan Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması,

2. Hüküm fıkrasında sonuç cezanın doğru uygulandığı nazara alınarak, temel hapis cezasının maddi hata sonucu "2 yıl" yerine "1 yıl" şeklinde yazılması,

3. Hükmün gerekçesinde temel cezanın tayininde alt hadden ayrılmayı gerektirecek bir neden görülmediği belirtilmesine ve hüküm fıkrasında hapis cezasının alt sınırdan belirlenmiş olmasına karşın, adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle gerekçeyle hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.