Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun (3621 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü, 3621 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü ve 62 inci maddesinin birinci fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/2433 Esas, 2020/1678 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

4. Tebliğnamede imar kirliliğine neden olma suçundan verilen düşme kararının onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın ruhsatsız yaptığı taşınmazın bulunduğu yerin kıyı kenar çizgisinin ilk elli metresi içerisinde kaldığının tespit edildiği, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan kıyı kenar çizgisini elli metre içerisinde herhangi bir inşai faaliyette bulunulamayacağı, sanığın ruhsatsız yaptığı yerin 3621 sayılı Kanunu’na tabi olduğu, yani özel imar rejimine tabi olan yerlerden olmasına rağmen eksik inceleme ve araştırma sonucu sanık hakkında düşme kararının verilmesi hukuka ve Kanunlara aykırı olduğu talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Belediyesi mücavir alanı içerisinde kalan ve ... Köyü Tüzel kişiliğine ait olan denize kıyı taşınmaz üzerinde sanık tarafından ruhsatsız yapı yapıldığının tespit edildiği iddiasıyla imar kirliliğine neden olma suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucu hakkında mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) geçici 16 ncı maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası suça konu taşınmaza ilişkin yapı kayıt belgesi alınması gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan düşme hükmünün onanmasına ilişkin Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça konu taşınmazın, 3621 sayılı Kanunu'nun 15 inci maddesi kapsamında değerlendirilerek yapı ruhsatı alınması ve inşa edilmesinin mümkün olmadığına ilişkin 19.09.2014 tarihli bilirkişi raporunun dosyada bulunması, 3194 sayılı Kanun'da, 7143 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesinde ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı kayıt belgesi verilmesine ilişkin usul ve esasların 8 inci maddesinde tahdidi olarak sayılan ve yapı kayıt belgesi verilemeyecek olan yerlerden olmadığının anlaşılması, 3621 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 15 inci maddeleri ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası doğrultusunda eylemin 3621 sayılı Kanun'a aykırılık oluşturup oluşturmayacağı hususu değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yapı kayıt belgesi alındığı gerekçesiyle yazılı şekilde kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.