Yargıtay 4. CD 2021/29242 E. 2022/23402 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 30/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile Covid 19 salgın hastalığı nedeniyle 13/03/2020 ile 15/06/2020 tarihleri arasında sürelerin durmasına, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere sürelerin on beş gün uzamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin, sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı açısından vekalet ücreti talebini konu edinen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada Yargıtay ilamı öncesi kasten yaralama, katılan ...'u tehdit ve katılan ...'a hakaret suçlarından hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Zamanaşımının son kesme nedeni olan, sanığın sorgusunun yapıldığı 25/02/2014 tarihine göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1 e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1 e, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.