Karar Detayı

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; sanığın mahkumiyetine ve hakkında TCK’nın 58/6 7. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair Doğuzbeyazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12/05/2015 gün ve 2014/605 Esas 2015/516 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 26/10/2020 tarih ve 2020/10118 Esas, 2020/13566 Karar sayılı kararıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 125/3 a olarak yazılması gerekirken, hükmün gerekçe kısmında 125/1, 3 c, hüküm fıkrasında ise 124/3 c yazılması suretiyle çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, gerekçe kısmındaki “125/3 c” ve hüküm fıkrasındaki “124/3 c” ibarelerinin karardan çıkarılarak yerlerine “125/3 a” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verilmişir”.

İTİRAZ NEDENLERİ: **

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/09/2021 tarih ve 2021/99600 sayılı yazısı ile;

“Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarih ve 2014/766 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCK'nun 125/1, 3 a, 4, 43/2, 53 maddelerine göre cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2015 tarih ve 2014/605 E 2015/516 K sayılı ilamıyla, sanık hakkında, TCK 125/1,124/3 c,125/4,43,62,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis ve TCK 58 maddesi gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,

Hüküm yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/10/2020 tarihli, 2020/10118 E 2020/13566 K sayılı ilamıyla "gerekçe kısmındaki 125/3 c ve hüküm fıkrasındaki 124/3 c ibarelerinin karardan çıkarılarak yerlerine 125/3 a ibaresinin eklenmesi şeklinde hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2015 tarih ve 2014/605 E 2015/516 K sayılı ilamında Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2006 tarihli 2006/89 E. 2006/167 K. sayılı ilamı ile terör örgütüne üye olma suçundan verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan söz konusu mahkumiyet hükmünde TCK'nun 58/9 maddesi yollaması ile TCK'nun 58/6 maddesi uyarınca cezanın mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Tekerrüre esas alınan ilamda TCK'nun 58/9 maddesi yollaması ile 58/6 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulandığı gerekçesi ile itiraza konu edilen ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/10/2020 tarihli, 2020/10118 E 2020/13566 K sayılı onama kararı ile kesinleşen Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2015 tarih ve 2014/605 E 2015/516 K sayılı mahkumiyet hükmüne konu cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İTİRAZ NEDENLERİ: Tekerrür, 765 sayılı TCK'da "cezanın artırım nedeni" olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir "infaz rejimi kurumu" olarak düzenlenmiştir. Mükerrirlere özgü infaz rejimi ise İnfaz Kanununun 108. maddesinde düzenlenmiş ve aynı maddenin 3. fıkrasında "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" düzenlenmesine yer verilmiştir. 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen “ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın işlediği suçların yeni yasa dönemini kapsayan 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmiş olması gerektiği, birinci suçtan TCK'nun 58. maddesi gereği kişi mükerrrirlere özgü infaz rejimine mahkum olduktan sonra, yeni yasa döneminde ikinci bir suç işlemeli, bu ikinci suçta da tekerrüre esas olarak birinci suçun esas alınması gerektiği, ancak bu şartların varlığı halinde ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanabileceği ve bunun sonucunda hükümlü hakkında şartla salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağı kabul edilmektedir. Tekerrüre esas alınan ve ikinci kez mükkerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine neden olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2006 tarihli 2006/89 E. 2006/167 K. sayılı ilamı ile terör örgütüne üye olma suçunun 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girdiği 01/06/2005 tarihinden önce işlendiği göz önüne alındığında 5237 sayılı TCK'nun yürürlük tarihinden sonra işlenen ikinci suç nedeni ile mahkumiyet hükmü verilirken önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olup ikinci suç nedeni ile hüküm verilirken yalnızca tekerrür hükümlerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden anılan hüküm bu yönden hukuka aykırı olup bu aykırılığın da mahalline gönderilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın düzeltilmesi sureti ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

SONUÇ ve İSTEK : Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1 İtirazımızın KABULÜ,

2 Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/10/2020 tarihli, 2020/10118 E 2020/13566 K sayılı onama ilamının KALDIRILMASI,

3 Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2015 tarih ve 2014/605 E 2015/516 K sayılı ilamının hüküm fıkrasında yer alan “ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına denilmek suretiyle ve diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI,

4 İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME;

Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2008 gün ve 57 74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır. İtiraz konusu dosyada; sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamın terör örgütüne üye olmak suçu olduğu ve örgüt suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilen ve bu kararının kanuni sonucu olarak hükmolunan cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilen sanığın; ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı bu nedenle sanık ...'in ikinci kez mükerrir olmadığı ancak örgüt suçuna ilişkin önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı farklı gerekçe ile yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin 26/10/2020 tarih ve 2020/10118 Esas, 2020/13566 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

Doğubeyazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2015 gün ve 2014/605 Esas 2015/516 Karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1 Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 125/3 a olarak yazılması gerekirken, hükmün gerekçe kısmında 125/1, 3 c, hüküm fıkrasında ise 124/3 c yazılması suretiyle çelişki oluşturulması,

2 Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının terör örgütüne üye olmak suçu olduğu ve suçun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamaması karşsında; temyize konu kararda sanığın ikinci kez mükerrir olmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, gerekçe kısmındaki “125/3 c” ve hüküm fıkrasındaki “124/3 c” ibarelerinin karardan çıkarılarak yerlerine “125/3 a” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından “ ayrıca aynı ilamda sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulandığından sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 58 maddesi ile 5275 sayılı kanunun 108/3 maddesi gereğince 2. KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN UYGULANMASINA” ibaresinin çıkartılmasına ve yerine “ sanığın hükmolunan cezasının TCK’nun 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.