Yargıtay 3. HD 2012/13661 E.

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı kadın, eşinin açtığı boşanma davasının reddedildiğini halen ayrı yaşadıklarını beyan ederek kendisi için aylık 300 TL tedbir nafakasının davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı taraf, davacı kadının kendisinin açtığı boşanma davasından önce müşerek evi terkedip gittiğini, çağrılarına rağmen eve dönmediğini, ayrı yaşamada kusurlu tarafın davacı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ayrı yaşamda haklılık için reddedilen boşanma davasının yeterli olamayacağı, davacının müşterek konutu terk edip gitmesi ve davalıdan kaynaklı kusurlu bir davranışın ispat edilememesi gerekçeleriyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.MK.197 ve devamı maddelerine göre davacı eş kadın için tedbir nafakasına hükmolunabilmesi için ayrı yaşamda haklılık olgusunun ipat edilmesi gerekir. Bu konuda tereddüt yoktur.Somut olayda, eldeki dava reddedilen boşanma davasından sonra açılmıştır. Davalı kocanın şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davası taraflar arasında şiddetli geçimsizliğin ispatlanamaması nedeniyle reddedilmiştir. Boşanma davası reddedilmiş olmakla davalı (koca) kusurlu duruma düşmüş olup, bu durumda evlilik birliğini kurma görevi davalıya (kocaya) düşer. Reddedilen boşanma davasından sonra, davalı koca tarafından barışma girişiminde bulunulmamış, evlilik birliği kurulmaya çalışılmamış ayrıca davalı tarafça tarafların birlikte oturduğu müşterek konut dağıtılmıştır. Bı durumda kadının dönebileceği bir ev kalmadığına göre; davacı kadın ayrı yaşamakta haklıdır. Ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için hakkaniyete uygun bir miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.