Karar Detayı

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1535 E., 2019/1041 K.

SUÇ: Terör Örgütü Propagandası Yapmak

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2017/372 Esas, 2018/540 sayılı kararı ile; sanık Z.A. hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 7/2 2.cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/1 2 3, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası; sanık M.D. hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 7/2 2.cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 53/1 2 3, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/3193 Esas, 2018/2168 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, sanıklar M.D. ve Z. A. hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dayanak facebook paylaşımlarının fotokopi olup, dosya arasında asıllarının bulunmadığı, denetime elverecek şekilde hükme esas alınan facebook paylaşımlarının asıllarının dosyaya eklenerek gönderilmesinin gerekmesi nedeniyle istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 280/1 d ve 289 maddeleri gereğince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu 31.05.2019 tarihli ve 2019/53 Esas, 2019/252 sayılı kararı ile; sanık Z.A. hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 7/2 2.cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/1 2 3, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası; sanık M.D. hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 7/2 2.cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 53/1 2 3, 62, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2019/1535 Esas, 2019/1041 sayılı kararıyla sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... D. Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Facebook isimli sosyal medya sitesindeki sanığın paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, çiftçilikle uğraşan sanığın halkı şiddete sevk edecek rolü olmadığına, 2012 ve 2013 yılında yapılan paylaşımlara ilişkin yasa değişikliklerinin lehine yorumlanmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

B. Sanık ... A. Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Facebook isimli sosyal medya sitesindeki paylaşımları sanığın yapmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, TMK 7/2 2.cümlesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, CMK'nın 231/5 ve TCK'nın 51. ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine, cezanın orantılılık ilkesi gereği ağır olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizlerin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Terör örgütü propagandası yapmak iddiasıyla Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda;

1. Sanık ... D. hakkında

Sanığın 28.02.2016 tarihinde terör örgütü mensubunun örgütün cebir ve şiddet içeren eylemlerini simgeleyen silahlı fotoğrafını paylaşarak bir nevi örgütün cebrini meşrulaştırdığını ve övdüğünün kabulü gerektiği, 18.02.2011 tarihinde öldürülen örgüt mensubunun resmini ''şehit namırın, devrim şehitleri, hep içimizde olacaksın'' yazısıyla paylaştığı, şehitlik kavramının hak yolunda ölüm durumunda dinen verilen kutsal bir makam olduğu bu nedenle örgüt adına kanlı eylemler icra eden ve bir çok askerimizin, vatandaşımızın ölmesine neden olan terör örgütünün mensubunu bu nitelikteki bir makama layık görmenin açıkça terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşrulaştırmak ve halkı örgüt mensupluğuna teşvik etmek olduğu hususunda en küçük bir şüphenin dahi olmadığı, 02.03.2016 ve 28.02.2016 tarihlerinde ''YPS ni destansı direnişi şarkı yazdı'' yazısıyla terör örgütünü öven paylaşımda bulunarak terör örgütü propagandası yapmak suçundan cezalandırılmasına dair hüküm tesis edilmiştir.

2. Sanık ... A. hakkında

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde terör tanımı cebir, şiddet ve tehdit içeren eylemleri içermekte olup bu nedenle terör örgütü olduğu yargı kararlarıyla ve idari kararlarla tespit edilen terör örgütü YPG nin sanık tarafından 21.01.2015 tarihinde yaptığı paylaşımı ile yaşa şeklinde övüldüğü, bu nedenle sanık tarafından örgütün cebir ve şiddet içeren eylemleri övülerek meşrulaştırdığı bu şekilde 3713 sayılı kanunun 7/2 maddesinde düzenlenen ve somut tehlike suçu olan terör örgütünün propagandası yapma suçundan cezalandırılmasına dair hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanun'

un mer’i 7/2. maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11.4.2013 6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17.10.2019 7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27.3.2015 6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

…….

Tarihi seyir içinde Kanunun 12.4.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7’inci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.2.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanunla, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 7.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanunla yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde, örgütle ilgili olsun veya olmasın şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propaganda yapanların cezalandırılmasının öngörüldüğü ifade edilmiştir.

18.7.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanunla, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

Maddede 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunla suçun unsurları açısından en ciddi değişikliğe gidilmiştir. Buna göre ancak; “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma” durumunda fiil suç teşkil edecektir. Böylece düzenleme, AİHM’in bu konudaki kriterine uygun hale getirilerek son halini almıştır.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanunun 10 maddesi ile, 7. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3. fıkra eklenmiştir.

Nihayet 17.10.2019 tarih, 7188 sayılı Kanunun 13. maddesi ile de 7. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinden önce gelmek üzere “Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz.” cümlesi eklenmiştir. Görüldüğü gibi, safahatta yapılan her değişikliğin ifade ve basın özgürlüğü lehine geliştiği çok açıktır.

TDK’ya göre propaganda; “bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen çalışma, yaymaca” anlamına gelmektedir.

TMK 7/2, 1. cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1. “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2. Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Diğer bir anlatımla;

• İşlenen fiil terör örgütü ile ilgili olmakla birlikte bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin değilse,

• İşlenen fiil terör örgütü ile ilgili ve bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri ilişkin olmakla bu yöntemleri bir başkasına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla işlenmiyorsa,

• İşlenen fiilin konusu terör örgütü ile ilgili ve bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin olmakla birlikte bu yöntemleri meşru gösterecek, övecek ya da bu yöntemlere başvurmaya teşvik edecek şekilde değilse tipiklik gerçekleşmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1. Farklı ... ve saatlerde facebook adlı sosyal paylaşım platformu üzerinden terör örgütü propagandası yapan sanık Z.A. hakkında verilen temel cezanın zincirleme suç nedeniyle TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca artırılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, İlk Derece Mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihi olarak silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle sanıkların son paylaşımları yaptıkları tarihler yerine "01.09.2016" yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2.Sanıkların kullanımda olduklarını kabul ettikleri sosyal paylaşım sitesinden PKK/KCK terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri övülerek ve teşvik edilerek propaganda suçunu işledikleri kabul edilen sanıkların mahkumiyetine ilişkin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu 31.05.2019 tarihli ve 2019/53 Esas, 2019/252 sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.