Yargıtay 3. CD 2021/8457 E. 2023/4543 K.

TUTUKLU

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/362 E., 2021/333 K.

SUÇLAR: Silahlı terör örgütüne üye olma, İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme

SUÇ TARİHLERİ: Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden 10.04.2017,

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçu yönünden 09.04.2017

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2017/219 Esas, 2020/36 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 115 inci maddesinin birinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (d) bentleri, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/362 Esas, 2021/333 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Kararların faraziyelere dayandığına ve sanığın suç işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

2.Delil yetersizliğinden ötürü şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hükmün bozulması gerektiğine,

3.Görüntü analizine ilişkin raporda sanığa ilişkin bir tespit yapılmadığına,

4.Ses analizine ilişkin raporlar arasındaki çelişki ve başkaca delil olmaması dikkate alınarak 09.04.2017 tarihindeki kahvehane baskınını gerçekleştiren şahıslardan birinin sanık olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

5.12.03.2017 tarihindeki eylemin iddianamede açıkça anlatılmadığına, yargılamanın sınırlılığı ilkesi gereğince yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklanması gerektiğine,

6.Adli video analizi bilirkişi raporunda şahsın kuvvetle muhtemel sanık olduğunun belirtildiğine, kuvvetle muhtemel değerlendirmesinin %70'e tekabül ettiğine ve %70'e varan bir derecedeki görüşün 12.03.2017 tarihindeki eylemi gerçekleştiren şahsın sanık olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil olamayacağına,

7.Sanığın üst aramasında, bir adet dış zemini kırmızı renkli olan içerisinde sarı renkli yıldız ibareli yine bu yıldızın içerisinde kırmızı renkli yıldız olan DHKP/C terör örgütünün sözde cephe bayrağını temsil eden materyal elde edilmişse de bu delilin de mahkumiyete esas alınabilecek bir delil olmadığına,

8.Gizli tanık beyanlarının tek başına hükme esas alınamayacağına,

9.Atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine,

10.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

11. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin, silahlı terör örgütüne üye olma ve inanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış,

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçu yönünden sanığın atılı suçu, kahvehanede bulunan birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 43/2 maddesi gereğince hükmolunan cezada artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini, aleyhe istinaf talebi bulunmadığından bozma nedeni yapılmayarak eleştirilmekle yetinilmiş, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında inanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçunun gösterilmemesi ve suç tarihlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden 10.04.2017 inanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçu yönünden 09.04.2017 olarak gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında sanığın; SEGBİS'e kaydedilen görüntü ve sesleri ile kahvehanedeki olaya ilişkin konuşma yapan kişinin ses ve görüntülerin karşılaştırılmasına ilişkin Jandarma Genel Komutanlığı İstanbul Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden uzmanlık raporu alındığı, bu raporda sanığın "kuvvetle muhtemel aynı kişi olarak" tesbit edildiği sanığın 22.11.2017 tarihli celsede tahliye edildikten sonra 15.03.2018 tarihli celsede bizzat duruşmaya katıldığı ve 15.03.2018 tarihli celseye ilişkin SEGBİS vasıtasıyla alınan savunmasına ilişkin CD'nin dosya arasında bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince, inanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçundan kurulan hükümde 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin uygulanması sırasında ilgili fıkra eklenerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddedildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/362 Esas, 2021/333 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.