Karar Detayı

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık ... ve tüm sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2017 tarihli ve 2015/298 Esas, 2017/153 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının son bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

Diğer sanıklar hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının son bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.11.2018 tarihli ve 2018/2517 Esas, 2018/2434 sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, istinaf sürecinde de ileri sürdükleri savunma kapsamındaki gerekçelerle temyiz yoluna başvurduklarına, nihai kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; istinaf gerekçeleri dikkate alınmak suretiyle temyiz incelemesi yapılmasına, verilen cezanın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme ve istinaf mahkemesi kararlarına karşı istinaf başvuru dilekçelerinin içeriğini tekrarla temyiz ettiklerine, usul ve yasaya, AİHS'ne, AİHM içtihatlarına aykırı olan kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... ve müdafii temyiz istemi özetle; sanığın iddia edilen sloganı attığı kabul edilse dahi terörle mücadele kanunu kapsamında herhangi bir terör örgütünün cebir şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösteren öven ve bu yöntemleri başvurmayı teşvik eden nitelikte bir slogan olmadığına, tamamen kişisel düşünce ve temenni niteliğinde olduğuna, düşünce ve ifade özgürlüğü hakkı kapsamında olduğuna ve bu hali ile de TMK 7/2'de düzenlenen suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkemenin TCK'nın 62 ve 51 maddelerini uygulamamasının dosya kapsamı ile örtüşmediğine, kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; sanığın yasa dışı marş öylediği iddiasının doğru olmadığına, sanığa atfedildiği gibi devrim marşı isimli şarkıyı söylediği kabul edilse dahi bunun yasa dışı örgütün propagandası olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığına, yerel mahkemenin cezalandırma kararının açıkça hukuka aykırı olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın yargılamaya konu fiilinin TMK 7/2'de belirtilen unsurları taşımadığı için suçun kanuniliği anlamında tipe uygun hareket bulunmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin ve kanuni indirimlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; sanığın soruşturma ve kovuşturma esnasında verdiği samimi beyanlarda söz konusu etkinliğe katıldığını ancak yasa dışı herhangi bir slogan atmadığını beyan etmiş olduğuna, iddia edilen söylemin propagandanın unsurlarını içermediğine, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilecek bir söylem olduğuna, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanıklar ... ve ... müdafii temyiz istemi özetle; sanıkların iddia edilen sloganı attığı kabul edilse dahi terörle mücadele kanunu kapsamında herhangi bir terör örgütünün cebir şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösteren öven ve bu yöntemleri başvurmayı teşvik eden nitelikte bir slogan olmadığına, tamamen kişisel düşünce ve temenni niteliğinde olduğuna, düşünce ve ifade özgürlüğü hakkı kapsamında olduğuna ve bu hali ile de TMK 7/2'de düzenlenen suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkemenin TCK'nın 62 ve 51 maddelerini uygulamamasının dosya kapsamı ile örtüşmediğine, kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafileri temyiz istemi özetle; kamera kayıtlarındaki şahsın görüntüsünün sanığa ait olduğunu kabul etmemekle birlikte sanıkça söylendiği iddia edilen şarkının hangi sözlerinin propaganda suçunu oluşturduğunun mahkemece değerlendirilmemiş olduğuna, eylemin açık ve yakın bir tehlike oluşturup oluşturmadığı hususları dikkate alınmadan propaganda suçunun oluştuğunun kabulünün ifade özgürlüğüne müdahale olduğuna, dosyada sanığı suçlayıcı yeterli bilgi ve belge olmadığı ve bilirkişi raporlarının yeterli tespiti içermemesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; sanığın suçlamaya konu eyleminin suç unsuru ihtiva etmediğine, sanığın örgüt propagandası yapma kastı ile hareket etmediğine, sanığın eyleminin TMK

7/2 maddesinin ilk cümlesi kapsamında kalmadığına, kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanıklar ... ve ... müdafii temyiz istemi özetle; sanıkların cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, atılı sıuçun oluşmadığına, sanıkların eylemlerinin Anayasa ile güvence altına alınan düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında kalan bir eylem olduğuna ve eleştiri sınırları altında kalıp kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; sanığın grup içerisinde slogan atıp atmadığı kesin bir şekilde tespit edilemediği için şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, grup içerisinde çok sayıda öğrenci varken görüntülere takılanların propaganda suçunu işlediği varsayılarak ceza verilmesinin bozma nedeni olduğuna, suça konu olayın düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurunun oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, etkinlikte sadece izleyici olarak bulunduğuna, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, dosya kapsamında mevcut olan sanık lehine ve aleyhine tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda sanığın suçu işlemediğinin sabit olduğuna, sadece şüpheli dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına, usule yasaya ve hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafileri temyiz istemi özetle; sanığın terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde slogan attığının belirlenemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, söz konusu söylemin düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilecek bir söylem olduğuna, soyut gerekçelerle takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamış olduğuna, kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafii temyiz istemi özetle; dosyada sanığın mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı her türlü şüpheden uzak deliller bulunmamasına rağmen sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine, mahkeme tarafından sanığın hangi eylemlerden kaynaklı örgüt propagandası yapma suçundan sanığa ceza verildiğini gerekçeli kararından ayrıntılı bir şekilde göstermediğine, unsurları oluşmayan suçtan beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmiş olduğuna ve bu kararın bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıkların eylemlerinin, terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... yönünden Dairemizin 2021/14872 Esas sayılı dosyası ile aynı ... yapılan incelemede;

I) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, terör örgütü propagandası suçundan verilen cezanın, sanıkların atılı suçu üniversite yerleşkesinde işlemeleri sebebiyle artırılması sırasında 3713 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7/3 fıkrası uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin "3713 sayılı Kanun'un 7/2 son maddesi" olarak gösterilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

II) Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan incelemede;

A) Sanık ... yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, temyizin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

1. Sanık hakkında aynı mahkemeye ait olup Dairemizin 2021/14872 esasına kayıtlı olan dava dosyasının da terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin olduğu nazara alındığında, dosyaların birlikte incelenerek gerekir ise birleştirilip sanığa atılı eylemlerin gerçekleştiği tarihler dikkate alınarak söz konusu eylemlerin TCK'nın 43 üncü maddesinde belirtilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektiren tek suçu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

3713 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7/3 fıkrası uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin "3713 sayılı Kanun'un 7/2 son maddesi" olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B) Sanık ... yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, temyizin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

1. 09.03.2015 tarihinde Mersin Üniversitesi Çiftlikköy Kampüsü içerisinde gerçekleştirilen yürüyüş ve basın açıklamasına katılan grubun içerisinde bulunan sanığın, grupla birlikte katıldığı etkinlik esnasında “biji serok apo” şeklinde slogan attığı ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılan somut olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas, 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanıkların muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9 69 99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih, 5079 6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 215 inci maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği karar yerinde tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

3713 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7/3 fıkrası uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin "3713 sayılı Kanun'un 7/2 son maddesi" olarak gösterilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik gerekçe bölümünde (I) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.11.2018 tarihli ve 2018/2517 Esas, 2018/2434 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği, hükmün ilgili fıkrasından “3713 sayılı yasanın 7/2 son maddesi” ibarelerinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanun'un 7/3 maddesi” ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik gerekçe bölümünün (II) başlığında açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.11.2018 tarihli ve 2018/2517 Esas, 2018/2434 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...