Yargıtay 3. CD 2021/3277 E. 2023/3953 K.

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten öldürme

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi ve iade kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemesinde;

Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz istemi yönünden, anılan suçlardan verilen “Karar verilmesine yer olmadığına” dair kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması ve mezkur suçlardan zamanaşımı süresince mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görüldüğünden aynı Kanun'un 286 ncı ve 298 inci maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/521 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

(a) Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı karar verilmesine yer olmadığına,

(b) Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (g) bendleri, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/139 Esas, 2020/600 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

(a) Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, anılan kararın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında hüküm niteliğinde olmadığından iadesine,

(b) Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.09.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın kemik yaşının tespitine yönelik talep hakkında karar verilmediğine,

2. Birden fazla kişiye yönelik kasten öldürme ve yaralama suçlarından beraat verilmesi gerektiğine,

3. Nitekli kasten öldürme suçunu işlediğinin sabit olmadığına,

4.Sanığın ve hakkında beyanda bulunan diğer şahısların ifadelerinin alınmasında yasak usul uygulandığına,

5. Dosyada yer alana delile ilişkin arama ve elkoyma kararlarının dosyasında bulunmadığına,

6. Beraat kararı verilen suç bakımında vekalet ücretine hükmedilmediğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin en az bir kez nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından verilen kararlar yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/139 Esas, 2020/600 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.