Karar Detayı

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/448 Esas, 2018/34 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/1991 Esas, 2018/2564 sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.09.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1 Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2 Sanığın ByLock programını kullanmadığına,

3 ByLock programına ilişkin kesin delillerin bulunmadığına, mevcut verilerin hukuka aykırı elde edildiğine ve hatalı olduğuna, bu sebeplerle hükme esas alınamayacağına,

4 Silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiğine,

5 Etkin pişmanlıkta bulunan tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına,

6 Lehe delillerin değerlendirilmediğine,

7 Kimse Yok Mu Derneğine yapılan bağışın örgütsel faaliyet sayılamayacağına,

8 Sanığın suç kastı bulunmadığına

9 Örgütsel bir eylemi olmadığına,

10 Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

11 Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''Sanığın münhasıran FETÖ/PDY silahlı terör örgütü tarafından gizliliği sağlamak amacıyla haberleşme için bir kısım örgüt mensupları tarafından kullanılan ByLock özel iletişim ağına dahil olarak yoğun bir şekilde kullandığı, örgütün mahrem (Emniyet Yapılanması) kısmının hiyerarşik yapısı içerisinde yer aldığı, 2008 ile 2010 yılları arasında İstanbul Şükrü Balcı PMYO'da okuduğu 2 yıl boyunca sürekli olarak hafta sonları okuldaki öğrencileri yemeğe davet ettiği, tanık Y. A.' nın cemaatin soruları çalarak hak yediğini söylemesi üzerine sanığın ranzaları ve camları yumruklayarak '... hiç para almadan çalışan abilerimiz ve ablalarımız var' şeklinde söylemlerde bulunduğu, örgüte müzahir Kimse Yok Mu Derneğine bağışta bulunduğu, örgüte finansal destek sağladığı, örgüt tarafından 'zaafları olmayan, her şeyiyle kendisini örgüte teslim etmiş, yöneticilik vasfı olan, grubu olan ve sohbet hocalığı yapan polis memuru' olarak kategorize edildiği ve 2015 yılı Mart ayı itibariyle örgütle bağını devam ettirdiği anlaşılmakla, örgüt hiyerarşisi içerisinde bulunarak örgüt üyeliği suçunda aranan eylem çeşitliliği, sürekliliği ve yoğunluğu ölçütlerini karşılayacak şekilde örgütün varlığına ve güçlenmesine nedensel bağ oluşturacak eylemlerde bulunduğu''

Şeklindeki gerekçelerle sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın örgütle iltisaklı derneğe bağış yapmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet yahut delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle;

Diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiş, ayrıca temyiz aşamasında dosyaya 48605 ID ve 271478 ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanakları ile etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmaya yönelik ifade veren tanık E. G.nin beyanı gönderilmiş ise de; cezanın bireyselleştirilmesi açısından aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşıldığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün emniyet mahrem yapılanmasında bulunduğu belirlenen sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/1991 Esas, 2018/2564 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...