Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/949 E., 2019/773 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23/05/2019 tarihli ve 2018/157 Esas, 2019/380 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3. maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, 5237

sayılı Kanun'un 62/1, 53, 63 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12/07/2019 tarihli ve 2019/949 Esas, 2019/773 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut hiç bir delil olmadığına,

2. Dernek üyeliğinin delil olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

3. Banka hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna ve bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğine,

4. Tepe yöneticilerinden bir kişiyle bir telefon görüşmesinin atılı suçtan cezalandırılmasını sağlayacak delil olma özelliğini haiz olmadığına,

5. Tanık beyanlarının sanığın cezalandırılmasına yeter mahiyette olmadığına,

6. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

7. Hükmün eksik incelemeyle verildiğine,

8. Mahkeme huzurunda dinlenmeyen tanık Y. E. C.'nin beyanına dayanılarak savunma hakkının kısıtlandığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, FETÖ/PDY'nin sözde lideri tarafından verilen talimat üzerine Bank Asyaya destek amaçlı ve talimata uygun hareket ettiğini gösterir delil bulunmadığı, ancak söz konusu örgütün gerçek yüzü ortaya çıkmasına rağmen, örgüte ait finans kurumu ile ilişkisini aktif şekilde devam ettirerek örgüte yardım fiilini işlediği, ayrıca örgüt içerisinde yapılan toplantılara katılıp örgüte burs adı altında parasal yardımda bulunduğu yine örgütle irtibatlı dernekler ve okul ile bağını da

sürdürerek bu anlamda da yardım fiili işlediğinin anlaşıldığı, bu durumlar dışında örgütün hiyerarşik yapısında yer aldığı ve talimatlara uygun hareket ettiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, tüm bu hususlar ve dosya kapsamı bir bütün olarak ele alındığında; sanığın eylemlerinin terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturacağı kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararında 103564 sicil nolu katibine imzasının mahallinde tamamlanması mümkün bulunmuş, istinaf mahkemesi karar başlığında suçun "silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine " silahlı terör örgütüne üye olma " şeklinde yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı belirlenmekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2019/949 Esas, 2019/773 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.