Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3338 E., 2020/110 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/201 Esas, 2018/432 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve beşinci fıkrası, 62 inci maddesi, 63 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2018/3338 Esas ve 2020/110 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve O yer cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2021 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemleri özet olarak; sanığın KYK yurdu ait çıkmayan sanığın zorunlu olarak bu yapının ev ve yurtlarında kaldığına, örgüt üyeliği suçunun bilme ve isteme unsurlarının oluşmadığına, sanığın savunmalarının ve tanık D.Ö.’nün beyanlarının dikkate alındığına, sanığın akrabası olan köy muhtarı D.Ö.’nün 2017 yılında sanığın memuriyete atanması için güvenlik soruşturması kapsamında FETÖ ile irtibatı yoktur şeklinde bilgi verdiğine, daha sonra sanık göreve atanınca ise FETÖ ile irtibatına ilişkin ihbarda bulunduğuna, Zaman gazetesi protestosuna ise kaldığı yurdun müdürünün istemesi nedeniyle kabul etmemesi halinde yurttan atılacağını bildiği için katıldığına, söz konusu protestonun o dönemde yasal olduğuna, sanığın beyanlarıyla ve teşhisleriyle örgütün çökertilmesine yardımcı olmasına rağmen cezada gerekçesiz şekilde üst oranda indirim yapılmadığına, sanığın örgüt üyesi olmadığının en büyük göstergesinin Bank Asyada hesap açmaması olduğuna, D.Ö.’nün ise siyasi husumetten dolayı iftira attığına, suçun unsurlarının oluştuğunu gösteren delillerin elde edilemediğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İddianame, duruşma zabıtları, gelen evraklar ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere adliye önünde düzenlenen zaman Gazetesi'nin kapatılması sürecine yönelik örgütsel toplanmaya örgüt talimatı ile katıldığı, sanığın örgütün yayın organlarından zaman gazetesine abone olduğu, sanığın örgüt içerisinde BTM olarak görev yaptığı, her ne kadar kovuşturma aşamasında bu beyanından dönmüşse de ifadesinin müdafi hazırken alınmış olması da gözetilerek soruşturma aşamasındaki ifadesine itibar edildiği, Haziran 2015 seçimlerinde örgütsel tavır sergilediği, gerçekte bir bağı bulunmamasına karşın Cihan Haber Ajansının kartını tanığa göstererek sandığın yanına girmeye çalıştığı, "Tayip Erdoğan Türkiye'den kaçacak" şeklinde yorumlarda bulunduğu tanık D.Ö.'nün bu hususu doğruladığı görülmekle, eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine, sanık her ne kadar örgüt üyesi olduğunu kabul etmemişse de sanığın samimi ikrarları gözetilerek hakkında etkin pişmanlık hükümleri kapsamında, sanığın konumuna göre anlatmış olduğu hususlar ve detaylandırmaları göz önüne alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca takdiren yarı oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın Zaman gazetesine abone olmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet yahut delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, usule uygun şekilde hükme esas alınan tutarlı tanık beyanları ve kollukta müdafi huzurunda alınan sanık savunmaları, Zaman gazetesinin kapatılması sürecindeki protesto gösterilerine ilişkin görüntü kayıtlarına göre, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde BTM olarak yer aldığı, dönemsel olarak örgüt evlerinden ve daha sonra örgüte müzahir yurt belletmenlerinden sorumlu olarak faaliyet gösterdiği, örgütsel faaliyet kapsamında protesto gösterilerine katıldığı, eylemlerine örgütün operasyonel faaaliyetlerinin başlamasından sonraki süreçte de devam ettiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik saptanmadığı anlaşılan sanığın,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu uygulandığı, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi yerine "TCK'nun 221/4 maddesi" şeklinde gösterilmesi, hususu dışında sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmeyerek, hükümde başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2018/3338 Esas, 2020/110 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1 inci fıkrasının 3 üncü bendinden "TCK'nun 221/4 maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nın 221/4 2 cümlesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2013 tarihinde karar verildi.