Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/961 E., 2020/1951 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 Tarihli ve 2017/284 Esas, 2018/121 sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3, 5, 5237 sayılı Kanunu'nun 62, 53/1 2 3, 58/9, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkındaki cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 02.09.2019 tarih, 2018/696 esas, 2019/971 sayılı Kararı

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bozma kararı verilmiştir.

3. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/390 Esas, 2020/315 sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3, 5/1, 5237 sayılı Kanunu'nun 62, 53/1 2 3, 58/9, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkındaki cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/961 Esas, 2020/1951 sayılı Kararı

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanık hakkında, usûl ve kanuna aykırı şekilde mahkûmiyet kararı verildiğine, ByLock iddiası dışında dosya kapsamında somut delil bulunmadığı, hukuka daha sonra hakkaniyete aykırı karar verildiğine, silahlı terör örgütüne üye olduğuna dair somut delil olmadığına, vesaireye ilişkindir.

Sanığın temyiz sebepleri;

İddiaların yargılama aşamasında hiçbir şekilde şüpheye yer bırakmayacak biçimde kesin bilgi, belge, delil ya da bulgularla kanıtlanamadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, delillerin çelişkili olduğna, usûl ve kanuna aykırı şekilde mahkûmiyet kararı verildiğine, savunma hakkının açıkça ihlal edildiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/390 Esas, 2020/315 sayılı Kararının kabul

İlk Derece Mahkemesince "Sanık ..., söz konusu programı kurmadığını ve kullanmadığını savunmuş ise de, 241833 ID numaralı bylock kullanıcısının şifresinde sanığın oğlu S.E.B.'nin isminin soyisminin baş harfleri ''seb'', kendi doğum yeri ve evlenmeden önce nüfusa kayıtlı olduğu Bursa ilinin plaka kodu ''16'' ve sanık ...'nin eşinin doğum yeri ve şu an nüfusa kayıtlı oldukları Ankara ilinin plaka kodu ''06'' bulunmaktadır. Ayrıca bu ID yi ekleyenler ıdye ''merve'', ''merv hnm'' adlarını vermişlerdir. Bu değerlendirmeler ışığında mahkememizce 241833 ID numarasını sanık ...'nin kullandığı kanaatine varıldığı, 17.05.2017 tarihli Kom/Bs sorgu tutanağından, sanık ...'nin 2011 2012 yıllarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı şirkette sgk kaydının olduğu" gerekçesiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 02.09.2019 tarih, 2018/696 esas, 2019/971 karar sayılı kararı

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarih ve 2018/7173 Esas, 2019/4397 sayılı Kararında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, CMK'nın 150/3 ve 3713 sayılı Kanunun 3 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca "terör örgütüne üye olma suçundan" yargılanan sanıkların yargılanmaları sırasında müdafi bulunmasının zorunlu olduğunun kabul edilmesi, CMK'nın; 188/1 inci maddesinde, duruşmada mutlaka bulunması gereken kişiler arasında zorunlu müdafinin de sayılması, 289/1 e maddesinde, duruşmada kanunen hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılmasının hukuka kesin aykırılık nedeni olduğunun ifade edilmesi ve 280/1 d maddesinde, bu hususun mutlak bozma nedeni olarak gösterilmiş olması karşısında;

Hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılan sanık hakkındaki yargılamanın müdafi hazır olmadan yapılması ve yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin ilk olarak ifade verdiği 24.05.2017 yerine, 22.02.2017 olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı sanığın istinaf talebinin bu itibarla yerinde görüldüğünden CMK'nın 280/1 d ve 289 uncu maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 Tarihli ve 2019/390 Esas, 2020/315 sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince " sanığın bylock kullanıcısı olduğu ve söz konusu ID'nin sanık tarafından kullanıldığı, sanığın aksi yöndeki savunmalarına suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak inandırıcı bulunmadığından itibar edilmediği ve sanık lehine savunma hükme esas alınmadığı, sanığın silahlı terör örgütü FETÖ/PDY ile hiyerarşik bağ kurduğu, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek üye olduğu ve bu suretle üzerlerine atılı suçu işlediği vicdani kanaatine varılmış ve mahkememizce sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir' gerekçesiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

D. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 Tarihli ve 2020/961 Esas, 2020/1951 sayılı Karar kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Toplanan deliller itibariyle örgütsel gizliliği sağlamak amacıyla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16 956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetildiğinde; sanığın, ''241833'' ID numaralı ByLock kullanıcısı olduğu, gizliliği sağlamak amacıyla örgütsel haberleşme amacıyla kullandığı anlaşılmakla; yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı görülmekle kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/961 Esas, 2020/1951 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.