Yargıtay 3. CD 2019/17763 E. 2020/3735 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Basit yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 12. Sulh Ceza Mahkemesine ait, 25/12/2012 tarihli, 2012/479 Esas ve 2012/1759 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan erteli 10 ay hapis cezasına karar verildiği, kararın 23.01.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesiyle yeniden düzenlenen TCK'nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle anılan hükme ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekiyor ise de; sanığın adli sicil kaydında bulunan Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2014 tarih, 2012/561 Esas ve 2014/696 Karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas bulunduğu, CGK'nin 13.12.2011 tarih, 2011/10 214 Esas ve 2011/270 Karar sayılı kararı gereğince bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.