Yargıtay 3. CD 2018/804 E. 2018/17001 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanıklar...,... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği olayda, Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4 238 Esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/472 Esas 2009/641 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının 29.05.2011 tarihinde yerine getirildiği, infaz tarihinden itibaren 3 yıl geçmesi nedeniyle TCK’nin 58/2. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, yerine İstanbul Anadolu 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/1786 Esas 2010/885 Karar sayılı kararı ile verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1023 Esas 2007/943 Karar sayılı kararının yerine getirme tarihinin 18.12.2009 olduğu, yerine getirme tarihi üzerinden 3 yıl geçmiş olması nedeniyle TCK’nin 58/2. maddesi gereğince bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

1

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

2