Yargıtay 3. CD 2016/12922 E. 2017/5922 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında meşru müdafaa hali nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2 d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hüküm fıkrasında "CMK 223/3 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nin 25/1. ve CMK'nin 223/2 d maddeleri gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanıklar ... ve... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanıklar Ünal ve Hayrettin'in istinabe yoluyla dinlenemeyecekleri, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmeleri gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunmaları ile yetinilip hüküm kurulması,

b) Sanık ...'in silahtan sayılan bıçak ile katılan ...'ı kolundan yaraladığı, katılanın aracına döndüğü sırada ise yaralama kastı ile arkasından bıçak fırlattığı ancak bıçağın katılana isabet etmediği, katılanın beyanı ile uyumlu adli raporu ve diğer sanık ...'in anlatımı ile sabit olduğu ve kasten yaralamaya yönelik birden çok eylem aynı anda meydana geldiğinden olay bir bütün olarak düşünüldüğünde TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak, sanığın eyleminin tek bir yaralama suçunu oluşturduğu halde, sanığın silahla kasten basit yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

c) Tarafların Avanos ilçesinde katıldıkları düğünde alkolün etkisi ile sanık ... ile sanıklar Soner ve Murat'ın kavga ettikleri, kavganın düğünde bulunan şahıslarca ayrıldığı, sanıklar Soner ve Murat'ın düğünden ayrılıp Gülşehir ilçesi Yeniyaylacık köyünde bulunan sanık ...'ın evine gittikleri, arkalarından araçları ile sanıklar Hayrettin ve Ünal'ın sanık ...'ın evine gittikleri ve burada tekrar yaşanan kavgada tarafların birbirlerini karşılıklı yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıklar Hayrettin ve Ünal'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.