Yargıtay 23. HD 2020/905 E. 2020/3064 K.

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin mali konularda sıkıntıya düştüğünü, hazırlana proje kapsamında iyileşme ümidinin olduğunu, İİK 287 ve devamı maddeleri gereğince öncelikle geçici mühlet, sonra kesin mühlet kararı verilmesini, müvekkili şirkete karşı yapılan takip, haciz ve muhafaza işlemlerinin durdurulmasına ve geçici komiser tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin projesinin uygulanma ihtimali omadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 22019/1316 E., 2019/1244 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilip iflas hakkında karar verilmemiş olması doğru bulunmadığı belirtilerek kararn kaldırılmasına karar verilmiş, bu karardan sonra davacı vekili 11.12.2019 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir. Mahkemece, iddia, benimsenen konkordato komiseri raporları ve tüm dosya kapsamına göre borca batık olan sermaye şirketi hakkında davadan feragat etmiş olsa dahi iflas karar verilebileceği, davacının projesinin uygulanabilirliği olmadığı, kesin mühlet verilmesi şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından sunulan konkordato komiser heyeti raporundan konkordatonun başarıya ulaşamayacağının anlaşıldığı, iflas şartlarının oluştuğu, davacı vekilinin davadan feragat ettiğini bildirmesi karşısında İİK’nın 292/1 d maddesi uyarınca iflas kararı verilebileceği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.