Yargıtay 22. HD 2017/5770 E. 2017/16000 K.

MAHKEMESİ: İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre, davalı işyerinde yaz aylarında 08.30 18.30 saatleri arasında 10 saat, kış aylarında 08.30 18.00 saatleri arasında 9,5 saat çalışma yapıldığı, bu çalışma süresinin 7.5 saati normal çalışma süresi, 1 saati ara dinlenme süresi olduğu, davacının yaz aylarında günde 1,5 saat, haftada 5x1,5 = 7,5 saat, kış aylarında günde 1 saat, haftada 5x1=5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de; haftalık kırkbeş saati aşan çalışmaların fazla çalışma olarak tespiti gerekirken hatalı bir yöntem ile günlük süreler üzerinden bu hesabın yapılması doğru olmamıştır. Davacının haftalık çalışma süresi tespit edilerek, haftalık 45 saati aşan çalışma varsa bu kısmın fazla çalışma olarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.