Yargıtay 22. HD 2015/10472 E. 2016/17667 K.

MAHKEMESİ: İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ihbar, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan ihbar tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde proje müdürü olarak çalıştığı sabittir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık ondokuz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde şantiyede tek yetkili olduğu, çalışma saatlerini ve düzenini kendisinin belirleyebildiği anlaşıldığından fazla çalışma alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, fazla mesai alacağının reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14.6.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.