Yargıtay 21. HD 2019/515 E. 2019/4384 K.

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2 Davacı, yurt dışı borçlanması yaparak borçlanma bedelini ödediği ve 3600 gün üzerinden yaşlılık aylığı koşullarını tamamladığı halde İsviçre'deki primlerinin transfer yolu ile getirtilip yaşlılık aylığı hesabına dahil edildiğini belirterek, davacıdan fuzulen ve fazladan kesilen transfer bedelinin tespiti ile şimdilik 5 bin İsviçre frangının kesilme tarihinden kamu bankalarınca 1 yıllık dövize uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.000,00 İsviçre frangının transfer tarihinden itibaren kamu bankalarınca bir yıllık döviz mevduat hesabına uygulanan mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kurum vekilinin istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 3201 sayılı Kanunun 10. maddesinde; “Türk vatandaşları hesabına yabancı ülkelerdeki sosyal güvenlik kurumlarına yatırılmış bulunan primlerin, ülkelerarası anlaşmalarla Türkiye'ye transferlerinin sağlanması halinde;

a) Transfer olunan primlere ilişkin sürelerin tamamını bu Kanuna göre borçlanarak, tahakkuk ettirilen borcunu da ödemiş olanlara, transfer olunan primlerin tamamı,

b) Transfer olunan primlere ilişkin sürelerin bir kısmını bu Kanuna göre borçlanarak tahakkuk ettirilen borcunu da ödemiş olanlara, transfer olunan primlerin borçlandıkları süreye isabet eden orandaki miktarı,

Transfer tarihindeki cari kur üzerinden Türk Lirası karşılığı olarak ilgili sosyal güvenlik kuruluşunca sigortalıya, hak sahiplerine veya mirasçılarına iade edilir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacıya iadesine karar verilen 5000 İsviçre frangının Transfer tarihindeki cari kur üzerinden Türk Lirası karşılığı olarak iadesi gerektiği, uygulanması gereken faizin ise mevduat faizi değil yasal faiz olduğu dikkate alınmadan hatalı değerlendirme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi' nin 13/11/2018 tarih, 2018/1076 E, 2018/2150 Karar sayılı esastan red kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi Kararı Hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek yerine " Davacının davasının KABULÜ ile, 5.000,00 İsviçre frangının transfer tarihindeki cari kur üzerinden Türk Lirası karşılığının yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.