Karar Detayı

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/677 E., 2022/852 K.

DAVA TARİHİ: 05.10.2015

KARAR: Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek lehine kusur belirlemesi ve maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.01.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, müvekkili yararına 200.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, asıl davanın reddi ile açmış oldukları davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için aylık 1.500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli kararı ile kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, erkeğin ise kadına şiddet uyguladığı kanaatine ulaşılmakla, her iki tarafın da evlilik birliğinin bu duruma gelmesinde kusuru olmakla birlikte, taraflar arasındaki evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda kadının, daha ağır kusurlu olduğu, kadının tazminat, yoksulluk nafakası taleplerinin daha ağır kusurlu olması nedeni ile reddedildiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kadının geçimsizliğe sebep olan olaylar sebebi ile erkeğin kişilik haklarına yapmış olduğu saldırının derecesi, evliliğin süresi dikkate alınarak erkeğin talep etmiş olduğu maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı erkek vekili, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönünden, davalı karşı davacı kadın vekili, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli ve 2020/845 Esas, 2021/833 Karar sayılı kararıyla; kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bunun yanı sıra kadının eve geç saatlerde geldiği, erkeğin ise eşine şiddet uyguladığı, yine evde misafir istemediği, kadının ailesine mesafeli davrandığı, bu kapsamda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, buna göre erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulünün hatalı olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüne, kusura ilişkinin gerekçenin değiştirilmesine, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli kararına karşı davacı karşı davalı erkek kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 30.03.2022 tarihli kararı ile; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurları yanında kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal eyleminin birden fazla kez olduğu dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadının, erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğu, yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulünün doğru olmadığı, kadının kusurlu davranışların aynı zamanda erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu, erkeğin boşanma sonucu eşin maddî desteğinden yoksun kalacağı, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının erkek yararına oluştuğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek erkek yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; tarafların kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kusura ilişkin karar gerekçesinin bozma ilamında belirtildiği şekilde düzeltilmesine, kadın vekilinin, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, erkek yararına 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, diğer yönler kesinleşmiş olmakla, erkek yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.