Yargıtay 2. HD 2022/10390 E. 2023/4218 K.

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/2602 E., 2022/1898 K.

DAVA TARİHİ: 27.08.2020

KARAR: Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karapınar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI: 2020/264 E., 2022/72 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; düğünde her biri 23 gr olan 8 bilezik, 40 gram altın bilezik, 1 metre 28 gram altın zincir ve kolye takıldığını, davalının ziynet eşyalarını müvekkilinin elinden zorla alarak ailesinin muhafazasına bıraktığını iddia ederek ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün değilse fiili ödeme tarihindeki bedellerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; iddia edildiği kadar ziynet takılmadığı gibi ziynetleri davacının giderken götürdüğünü beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık anlatımları ile davanın sübuta ermediği, yine ziynet eşyalarının hayatın olağan akışı içerisinde davacının üzerinde taşıyabileceği nitelikte eşyalardan olduğu, Yargıtay'ın sübut bulmuş kararlarında da evden ayrılan kadının ziynet eşyalarının üzerinde götürebileceği gözetilerek ve yemin teklif olunan davalı tarafın yemin eda ettiği, bu hale göre davacının iddialarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılmadığını, davacı tanık beyanları ile davanın ispatlandığını ve davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılmadığını, davacı tanık beyanları ile davanın ispatlandığını, davalı tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kayınvalide tarafından alınan ve teslim edilmeyen ziynetlerin aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde fiili ödeme tarihindeki bedelinin ödenmesi için kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ziynet alacağı davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın reddinin isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 inci, 2 nci, 6 ncı maddeleri, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3.Değerlendirme

Davacı kadın düğünde takılan ziynetlerinin aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı ise ziynetlerin iddia edildiği kadar olmadığı gibi giderken de davacının götürdüğünü savunmuştur. Ziynetlerin varlığını ve rıza dışı elinden alınarak iade edilmediğini ispat yükü davacı kadında olup, davacı tanık beyanlarına göre ziynetlerin varlığı ve ziynetlerin düğünden sonra erkeğin annesi tarafından alınarak bir daha geri verilmediği ispat edilmiştir. İspat edilmiş konularda ayrıca yemin teklif edilmesi hukuki sonuç doğurmaz. O halde Mahkemece hatalı değerlendirme ile; davacının ziynetlerle ilgili iddiasını ispat edemediği kabul edilerek yemin teklifine zorlanması ve bu teklifin kabulü ile karşı tarafın yemini eda etmesi hukuki sonuç doğurmadığından kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.