Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının kısmen onanıp kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyaları ile paraların bir keseye konularak davalının ailesine teslim edildiğini, sonrasında ise ziynet eşyalarının işyerindeki kasada muhafaza edildiğinin davalı tarafından müvekkiline bildirildiğini, şubat ayında müvekkilinin davalıdan gördüğü şiddet nedeniyle gece yarısı müşterek evden ayrılarak ailesinin yanına sığındığını ancak davalının ziynet eşyalarını müvekkiline iade etmeye yanaşmadığını ileri sürerek ziynet eşyaları ile paraların aynen iadesini, ziynet eşyalarının iadesinin mümkün olmaması halinde ise bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; düğün gecesi müvekkili ile davacıya teslim edilen ziynet eşyalarının evdeki kasada muhafaza edildiğini, davalının iş seyahati nedeni ile evde bulunmadığı sırada evi terk eden davacının kasadaki ziynet eşyalarını da yanında götürdüğünü ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.06.2014 tarih ve 2013/278 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararı ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 18.06.2015 tarih ve 2014/18146 Esas 2015/11355 Karar sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

3.Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 14.12.2015 tarih ve 2015/13236 Esas, 2015/20152 Karar sayılı ilamıyla tarafların kesinleşen boşanma davasında verilen hüküm ve bu hükme esas alınan tanık beyanları ile iş bu davada dinlenilen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacı kadının, davalı kocadan gördüğü şiddet nedeniyle ziynet eşyalarını alamadan gece yarısı müşterek evden ayrılarak ailesinin yanına sığındığı, mahkemece davacı kadın tarafından davaya konu ziynet eşyalarının davalı kocada kaldığının ispat edildiği gözetilerek ziynet eşyalarının değerinin belirlenmesi suretiyle ulaşılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ile davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairenin onama kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 22.03.2016 tarih ve 2016/110 Esas 2016/202 Karar sayılı kararıyla, davanın ispatlanamadığı ve önceki kararda ısrar edilmesi gerektiği kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2020 tarih ve 2017/3 1512 Esas 2020/835 Karar sayılı ilamıyla mahkemece ispat yükünün davalı tarafa ait olan eldeki davada, davalı tarafın ziynet eşyalarını davacı tarafa teslim ettiğini ispat etmesi gerektiği gözetilmeden, davanın davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine dair direnme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı tanık beyanları ve özellikle davalı tanığı ...'nun beyanı ile düğün gecesi takılan ziynet eşyalarının davalı tarafta kaldığı ve davacının davalıdan gördüğü şiddet nedeniyle şahsî eşyalarını dahi alamadan gece yarısı ortak evden ayrılarak ailesinin yanına sığındığı, dava konusu ziynetlerin davacıya iade edilmediği, kesinleşen boşanma davasında da davacı kadının gördüğü şiddet nedeniyle evden ayrıldığı, şahsî eşyalarını dahi alamadan gece yarısı müşterek evden ayrılarak ailesinin yanına sığındığı, davalının ise sonraki gün iş seyahatine çıktığı, bu durumda davacı kadının şahsi eşyalarını dahi alamamış iken ziynet eşyalarını yanında götürdüğünün kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 15 adet 22 ayar (187 gram bilezik bedeli 16.643,00 TL), 5 adet 24 ayar has altın ( bedeli 452.50,00 TL), 4 adet 22 ayar altın (bedeli 356,00 TL), 4 adet 14 ayar takı bilezik ve kolye (41 gram bedeli 3.526,00 TL), 4 adet ziynet Ata (bedeli 2.448,00 TL), 17 adet yarım altın ( bedeli 5.202,00 TL), 16 adet çeyrek altın (bedeli 2.448,00 TL), 1.000,00 İngiliz Sterlini (bedeli 2.750,00 TL) ve nakit 120,00 TL'nin davacıya aynen iadesine mümkün olmaması halinde toplam değeri olan 33.945,50 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı her iki taraf vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 26.09.2022 tarih ve2022/5763 Esas, 2022/7368 Karar sayılı kararı ile davacının talebinin davaya konu ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde infaz tarihindeki bedelinin tahsiline ilişkin olduğu, aynen iadeye karar verildiğinde aynen iadenin mümkün olmaması halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 24 üncü maddesi gereğince işlem yapılacağının tabii bulunmasına ve bu nedenle terditli olan ikinci talepte davacının hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davacının aynen iade talebi gözetilerek ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi gözetilmeksizin talebin dışına çıkılarak dava tarihindeki bedele hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bu nedenle bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili davanın reddinin gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının tümüyle bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ziynet alacağına ilişkin olup, uyuşmazlık davanın kabul koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi, 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

4. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle kısmen onanmış, kısmen bozulmuş olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 660,00 TL para ceza ile 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.