Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMELERİ: İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHLERİ: **

SAYILARI: 2015/11 E., 2016/77 K., 2016/285 D. İş

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK: ...

SUÇLAR: Tehdit, kamu malına zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ: 27.03.2014

İNCELEME KONUSU

KARARLAR: Mahkûmiyet, itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB 2023/57967 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1 Tehdit suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15 487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 15/12/1999 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuğun, suçun işlendiği 27/03/2014 tarihi itibarıyla 12 15 yaş grubunda olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, 15 18 yaş grubunda olduğundan bahisle anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edildiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2 Nitelikli mala zarar verme suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

a Suçun işlendiği 27/03/2014 tarihi itibarıyla 12 15 yaş grubunda olan ve dosyada mevcut adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan suçu sürüklenen çocuk hakkındaki hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmemesinde,

b Dosya kapsamına göre kayden 15/12/1999 doğum tarihli olup suçun işlendiği tarih itibarıyla 12 15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 31/2. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1 a, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1 a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen cezanın seçenek yaptırımına çevrilmesi gerektiği yönündeki kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. Dosya kapsamına göre, kayden 15.12.1999 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuğun, suçların işlendiği 27.03.2014 tarihi itibarıyla 12 15 yaş grubunda olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, 15 18 yaş grubunda olduğundan bahisle anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kamu malına zarar verme suçu için suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın seçenek yaptırımına çevrilmesi yönündeki (2 a bendindeki) kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kamu malına zarar verme suçu için istenen (2 b) bendindeki kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/11 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1 a maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1 a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tehdit suçu için istenen kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/285 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.