Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/2743 E., 2021/1846K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1 Sanık müdafii Av. ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında diğer sanık ...ile birlikte hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan davada, 26.12.2019 tarihli duruşmada sanık ...'ın dosyasının tefrik edildiği ve daha sonra yeni esas No.lu dosyada hakkında karar verildiği, dosya tefrik edilmeden önce diğer sanık ile birlikte görülen dosyada karar duruşmasında, sanıklara ayrı ayrı müdafi atanıp, duruşmada müdafilerin sehven atandığı gerekçesi ile sanıklarla bir araya gelmeden ve savunma da yapmadan görevlerine son verildiği, tefrik edilen dosyada sanık karar duruşmasında hazır olup müdafii talebininde bulunmadığı ve bu şekilde karar verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliği edilemeyip sanıkla hiçbir oturumda birlikte bulunmayan ve sevhen atandığı gerekçesi ile görevine son verilen Av. ...'ye yapıldığı, sanık müdafii süresinde kararı temyiz etmiş ise de, sanık ile müdafii arasında vekâlet ilişkisinin bulunmadığı gibi sanığa atanan müdafiinin görevine sehven atandığı gerekçesi ile son verildiği, sanığın da müdafiden haberdar olmadığı anlaşıldığından, müdafiinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, zorunlu müdafii...'nin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2 Sanık müdafii ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, mevcut üst arama tutanağı ve sanığın da beyan ettiği üzere suç unsuru herhangi bir şey tespit edilemediğini, müştekilerin tek taraflı beyanları esas alınarak ve sanığın eşgalinin benzediği bahsi ile yapılan suçlama ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hatalı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2 a maddesi uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.