Karar Detayı
Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin
Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.
Karar Bilgileri
2. Ceza Dairesi
Yargıtay Kararı
2023/6064
2024/5885
16 Nisan 2024
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/261 E., 2016/376 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/376 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1 Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi ...'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçiye kovuşturma evresinde 5271 sayılı Kanun'un 234/1 b 1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarıldığı için geçersiz olduğu, bu nedenle şikâyetçinin sanık hakkında açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığı, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen şikâyetçiye hükmün tebliğinin gerektiği ancak gerekçeli kararın şikâyetçiye bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarıldığı için geçersiz olduğu anlaşıldığından; gerekçeli kararın şikâyetçiye usûlüne uygun olarak (öncelikle şikâyetçinin bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması hâlinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belgeler ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
2 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1 8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi hâlde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.
İncelenen dosyada; katılan ...'ın son bildirdiği adrese yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine, daha önce bildirilmeyen UYAP kayıtlarına göre tebligat tarihinden önce taşınılan adrese tebligatların yapıldığı, yapılan tebligatların iade gelmesi üzerine, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmayan katılanın taşındığı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan bu tebligat geçersiz olduğundan, yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılana usûlüne uygun olarak (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahâllince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
10 Milyon+ Karar Arasında Arayın
Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.
Anahtar Kelimeler
Kaynak: karar_yargitay
Taranan Tarih: 25.01.2026 15:17:54