Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/103 E., 2016/453 K.

SUÇA

SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ: 07.01.2016

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2016 tarihli ve 2016/103 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde,7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata,7201 sayılı Kanun'un 23. maddesinin bir ve sekizinci fıkraları ile 7201 sayılı Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 11.07.2016 tarihli hükmün aynı zamanda duruşmada beyan edilen MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligatın usûlsüz olduğu olduğu ve suça sürüklenen çocuğun temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1 Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm için yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla 15 18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1 e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının karar tarihi olan 11.07.2016 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2 Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm için yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6 986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Şikayetçinin aracını 06.01.2016 tarihinde saat: 18.00 sıralarında park ettiğini, 07.01.2016 tarihinde saat: 03.15'te olayı polisten öğrendiğini söylemesi, yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun suça konu malla saat: 01.30 sıralarında yakalanması, suç tarihinde güneşin yaz saati uygulamasına göre saat: 17.57'de batması, gece vaktinin saat: 18.57'de başlaması, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğini kabul etmemesi, yaşı nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen diğer suça sürüklenen çocuk ...'un da suçu ile temyiz konusu suça sürüklenen çocuk ile beraber işlediğini söylemesine rağmen suç saati ile ilgili bir beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında; ...'un yargılamada tanık sıfatıyla suç saati ile ilgili beyanı alındıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesinin gerekmesi,

3. 07.01.2016 tarihli yakalama tutanağına göre kolluğun bu suça sürüklenen çocuk ile hakkında yaşı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen diğer suça sürüklenen çocuk ...'u başka bir hırsızlık suçundan yakalaması üzerine yanlarında bulunan ve bu şikâyetçinin aracından çalınan suça konu malları sorunca ...'un şikâyetçinin aracının yerini söyleyip, polisi aracın yanına götürüp olayı anlatarak soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.