Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/341 Esas, 2021/420 Karar

SUÇ: Zincirleme tefecilik

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/420 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli, 2016/955 Esas ve 2018/1294 sayılı Kararı ile tefecilik ve 5464 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından beraat kararı verildiği, katılan ... vekilinin istinaf başvurusunda bulunduğu, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/470 Esas, 2020/949 sayılı Kararı ile aynı sanık hakkında aynı suçlardan yapılan yargılama sonucunda zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241, 43 ve 62. maddelerinin birinci fıkraları ile 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 1875 tam gün karşılığı 37,500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verildiği, sanık müdafiinin başvurusu üzerine bahse konu kararın istinaf incelemesinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2021/315 Esas sayılı dosyası üzerinden yapıldığı ve her iki dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirme kararı verilerek işlemlerin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 2020/341 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verildiği, duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/420 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 2. fıkrası gereğince, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarih, 2016/955 Esas ve 2018/1294 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılmasına, her ne kadar sanık hakkında zincirleme tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1; 5464 sayılı Kanun'un 36 ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli, 2019/470 Esas, 2020/949 sayılı Kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, yargılamanın mükerrer olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında, atılı suçlardan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereğince reddine, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/470 Esas, 2020/949 sayılı Kararı ile zincirleme tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde ise usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 280/1 a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın ve keza aynı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz edilemeyeceğine ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.