Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/793 E., 2016/383 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇLAR: Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 26.05.2016 tarihli gerekçeli kararı hem mala zarar verme hem de kasten yaralama suçları bakımından temyiz ettiği, buna rağmen Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarih, 2015/793 Esas numaralı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk ... yönünden yalnızca kasten yaralama suçu bakımından temyiz talebinin reddine karar verdiği, mala zarar verme suçu bakımından temyiz talebinin değerlendirilmediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından temyiz talebinin reddine dair 28.06.2016 tarihli ek kararın temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin 28.06.2016 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, temyizin reddine ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.