Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/520 E., 2021/1185 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, cezalandırılmaya yeter delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması, müdafii huzurunda savunmasının alınması ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son celsede zorunlu müdafinin hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2015/100 Esas, 2018/554 Karar sayılı mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 143. maddenin uygulanması sırasında sanığa ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve 53. maddedeki hak yoksunluklarına ilişkin düzenlemelerin göz önüne alınması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilerek dosya İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesinin (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde yer alan kesin hukuka aykırılık hâllerinin veya aynı Kanun'un 280/1 f maddesinde sayılan sebeplerin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına karar verilebileceği, aynı Kanun'un 280/1 g maddesine göre diğer hâllerde, gerekli tedbirler alındıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilmesi gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak hükmün esasına etki edecek hususlardan tarafların beyanı da alınmak suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek, istinaf incelemesi yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/114 Esas, 2019/2557 Karar sayılı kararının ve bu karar üzerine verilen İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/324 Karar sayılı kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenmiş olup; tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, anılan sebeplere yönelik bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinin 21.05.2021 tarih, 2021/520 Esas ve 2021/1185 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.