Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/74 E., 2015/510 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇ: Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve KYB 2023/59177 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçu yönünden verilen 21/05/2015 tarihli kararın bu suç yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek hırsızlık suçu bakımından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/9308 esas, 2019/10965 karar sayılı bozma ilâmı sonrası, mala zarar verme suçu yönünden Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09/01/2020 tarihli ve 2019/855 esas, 2020/11 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçu yönünden verilen 21.05.2015 tarihli kararın bu suç yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek hırsızlık suçu bakımından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/9308 Esas, 2019/10965 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası, mala zarar verme suçu yönünden Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.01.2020 tarihli ve 2019/855 Esas, 2020/11 Karar sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki düzenleme gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 ay 6 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/74 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenmiş olan 2 ay 6 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiylee karar verildi.