Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1254 E., 2023/263 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

1 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunmasının zorunlu müdafii eşliğinde alınması gerektiği gözetilmeden, 20.01.2021 tarihli duruşmada müdafiisi olmadan savunması alındığı ve 05.03.2021 tarihli celse de ise sanığın müdafiisi eşliğinde savunmasının alındığı ancak bu seferde duruşmada hazır edilen sanığın, mahkemesince savunması alınmadan önce, usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılmadan ve aynı Kanun'un 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan sanık hakkında yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1, 289/1 e, 147, 191. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2 Sanığın tutarlı savunmaları ile tüm aşamalarda suçu kabul etmediği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından sanığın olay anında suç yerinde olup olmadığının tespiti bakımından; sanığın olay tarihinde kullandığı cep telefonu numara/numaraları belirlendikten sonra Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na müzekkere yazılarak suç tarihindeki HTS kaydı ve baz istasyonu bilgilerinin istenmesi, buna göre sanığın suç yerinde olay günü ve saatinde bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2 a. maddesi uyarınca Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.