Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2013/176 E., 2015/60 K.

HÜKÜMLÜ: ...

SUÇ: Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB 2023/60847 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/2361 esas, 2019/8292 karar sayılı ilamında yer alan, "...Sanığın olay tarihinde kimliği tespit edilemeyen 2 erkek şahısla birlikte katılanlar Hüsna Sarı ve Saniye Öztürk'ün yan yana kasiyer olarak çalıştığı ve sinema bileti kestikleri Cine Center isimli iş yerine gelerek müştekilerin sinema bileti kestikleri sırada katılan Saniye'nin yanına gelerek kendisinden bir kola satın alıp katılana 100,00 Türk lirası kağıt para verdikleri, katılanın para üstünü vermek istediği sırada bozuk para varmış diyerek katılandan 100,00 Türk lirasını geri istedikleri, ardından katılanı lafa tutup 100,00 Türk lirasını geri almamış gibi tavır takınarak para üstünü adı geçen katılandan hile yolu ile aldıkları, bu olayın devamında da sanığın ve kimliği tespit edilemeyen 2 kişinin benzer şekilde diğer katılan Hüsna'nın yanına giderek kendisinden bilet satın almak için 200,00 Türk lirası kağıt parasını katılana uzattıkları, ancak katılana muhtelif şeyler sorarak dikkatini dağıtmak suretiyle 200,00 Türk lirasını vermedikleri halde para üstünü adı geçen katılandan hile yolu ile aldıkları somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Sanığın yanında inceleme dışı diğer sanık ile birlikte müştekinin kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek 2,00 Türk lirası değerinde sakız alıp karşılığında 100,00 Türk lirası kağıt para verdikleri, sonrasında bozuk para varmış diyerek 100,00 Türk lirasını geri alıp, sürekli konuşarak dikkatini dağıttıkları müştekiden 98,00 Türk lirası para üstünü isteyip almaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, diğer yandan 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2015 tarihli kararının, sanığın suçu iştirak halinde işlediği kabul edilen inceleme dışı diğer sanık Sinan Şendil yönünden temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/05/2019 tarihli ve 2018/14456 esas, 2019/7450 karar sayılı ilamı ile savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2019 tarihli ve 2019/330 esas, 2019/687 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02/11/2022 tarihli ve 2021/23025 esas, 2022/15018 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği nazara alındığında,

Eylemin, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde dahi, somut olayın gerçekleşme şekli gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve suç tarihi (11/06/2012) itibariyle atılı suçun cezasının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün yanında inceleme dışı diğer hükümlü ile birlikte şikâyetçinin kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek 2,00 TL değerinde sakız alıp karşılığında 100,00 TL para verdikleri, sonrasında bozuk para varmış diyerek 100,00 TL'yi geri alıp, sürekli konuşarak dikkatini dağıttıkları şikâyetçiden 98,00 TL para üstünü isteyip almaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, diğer yandan 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2013/176 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, atılı suçun dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönünde verilen karar itibarıyla eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b maddesine uyduğu yönündeki istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.