Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/186 E., 2022/244 K.

SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I. Sanık hakkında Dairemizin 11.02.2021 ve 2020/15464 Esas, 2021/2380 Karar sayılı bozma kararından önce kurulan 26.03.2015 tarihli ilk kararda, sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 17.03.2022 tarihli kararda 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında bu kez 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

II. Bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6 7. madde ve fıkra hükümleri uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2008/118 Esas, 200/157 Karar sayılı ilâmında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1 c ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına ve hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasına ilişkin kısımların çıkarılarak yerine "Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2008/118 Esas, 200/157 Karar" sayılı kararına konu 3 yıl 6 ay hapis cezası içeren mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararın mükerrerliğe esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.