Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Daresi

SAYISI: 2019/371 E., 2019/1889 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2 a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, "delil değerlendirmesinin eksik yapıldığına, kamera görüntülerinin incelenmesi talebinin göz önünde bulundurulmadığına, olayın gerçekleştiği yer göz önüne alındığında eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmayacağına" sanık ...'un temyiz isteminin ise "delil değerlendirmesinin eksik yapıldığına, kamera görüntülerinin incelenmesi talebinin göz önünde bulundurulmadığına, olayın gerçekleştiği yer göz önüne alındığında eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmayacağına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine" yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve savunmalarının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1 h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2 a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.